Stovete veia og saant..

Ka gjor ein paa slike dager der ein konstant foler seg i vegen? Gaar ut av huset.. Og bare gaar ein stund. Da gjor iallfall eg.

Idag gjekk eg til buss-stoppen. Eg rakk ikkje bussen som skulle til Sevilla, saa eg satt meg ned og venta paa den neste og las bok. Men saa fann eg ut at eg ikkje ville inn til byen alikevel, saa eg gikk inn paa "kjopesenteret" (som ikkje har ein eineste ordentlig butikk, berre masse rare boder). Der gikk eg litt rundt, og fann ikkje ut ka eg skulle kjope. Eg kjopte ein sandwich-is. Den smakte jukse-sandwich-is og va nesten ikkje god i det heile tatt.

Saa gjekk eg tilbake til huset. Men eg ville ikkje inn. For familien va fortsatt heime. Saa eg bare fortsatte aa gaa. Eg gikk inn paa eit micromarked. Og kjopte kjeks og aquarius. Saa gikk eg litt til. Eg kom til parken. Der hadde eg vaa for. Men i den andre enden som laa naermest huset vaart. Parken e litt stor. Den e liksom skillet mellom eit sinnsykt tett boligomraade/by og landet. Den har masse vega overalt og e ganske lik.

Naa va da blitt ganske varmt ettekvart. Daa eg begynte aa gaa, for kanskje ein time siden, saa hadde da vaa overskya, saa eg hadde paa meg ei varm dustedongeribukse. No steikte sola meg veldig sprostekt i nakken. Eg gjekk rundt og bare tenkte at alt va tort og stovete og faelt. Ogsaa lengta eg ette aa gaa tur oppa fjellet heime der alt e vaatt og vindfult og deilig. Men saa fann eg heldigvis ein benk i skyggen. Etter ei ganske lang stund med svette og sinne.

Eg folte meg litt velsigna, og sa til meg sjolv, ganske hogt igrunn: "Her ska eg sitte ei stund". Ogsaa smilte eg og kjente ein bris mot den varme huden min. Eg saag ut mot landet. Det torre og flate landet. Det gjor ingenting at da va Spania. Livet foltes bare bra akkurat daa. Eg tok opp boka mi. Den va eg komt halvegs i, og bestemte meg for at den skulle lesest ut paa denne deilige harde trebenken i skyggen av treet paa aasen.

Hurra...?

Idag skjedde det.

Eg har faatt "sparken". Paa ein maate, iallfall. Eg sa litt opp sjolv ogsaa.

Saa naa skal eg heim. Til gamle uforandra Voss. Og eg syns det er heilt greitt i grunn. Det foles ikkje som et nederlag. Det e berre saann det maatte bli. Eg va heilt forberedt paa det. Av og til fungere da, av og til ikkje.

Forst maa familien finne ny au pair. Saa sie dei ifraa til meg. Ogsaa prove eg aa faa billigest mulig billett heim. Dette kan altsaa ta litt tid. Saa eg veit egentlig ikkje heilt naar eg komme. Men eg komme!

Og naar eg komme saa maa de ve kjempe gla for aa se meg!!

Forste av trolig mange ganger..

Idag forsov eg meg..

For de nyfikne sjeler..

Plutselig!

Denne helga har eg, som sagt, vore heima aleine. Og eg har tenkt masse. Meget, faktisk! Paa Norge, paa hosten eg gaar glipp av, paa folkene mine, paa familien her(som eg ikkje egentlig fole at like meg heilt), paa at eg e heilt aleine her nede.. Masse saanne triste tanka som ein ikkje bor tenka. Men som dog blei tenkte om og om igjen.

Saa innser eg da allerede innsette; eg ska jo ve her lenge endaa! Uansett kor da gaar med denna "provetida" mi.

Saa naa e eg ferdig med dustetankane mine. Eg ska berre ve her. Og eg ska nyta da! For dette blir ei tid eg ikkje noensinne vil gloyme (med mindre eg blir saers senil). Og eg ska se og oppleva masse. For egentlig, naar eg tenke meg ordentlig godt om, saa gaar eg nok trolig ikkje glipp av NOE SOM HELST paa Voss! Da e nok da fine med Voss.. uansett ka du innbille deg innimelom, so forblir da da samma gamle. Og akkurat no saa foles da bra aa vita da!

Nytt paa familie-fronten e at Joaquìn tilsynelatende e blitt ein smule avhengig av meg. Eg e sjolvsagt smigra. Med eingong dei kom heim igaar, saa sto han nede i gangen og ropte paa meg (han fikk ikkje lov til aa gaa opp, for dei skulle i kyrkjo). Alt enda med at han og Maria blei igjen. Og eg maatte faa dei dusja. Selvfolgelig.

Joaquìn vil vaere der eg e. Joaquìn vil golde rundt magen min heile tida. Joaquìn vil kysse meg ett-tusen-million-stjernetal gonge i lopet av eitt sekund. Joaquìn synes eg e den vakreste jenta i "hele den verden" (her kan eg sjolvsagt ikkje krangle med han ;P). Joaquìn e bare veldig sot.. og minilitt klengete.
Idag sto me som vanlig og venta paa bussen. Joquìn holde rundt magen min, slik han ofte gjor, og me frys litt alle sammen. Saa ser den lille gutten opp paa meg og sie "Anja, du e min beste venn".. Og eg sie.... "Takk"....! Av alle ting i heile verden aa si, liksom. Takk?? Men da aa si dei rette tingene, e kanskje ikkje da eg e mest kjent for heller.

No sie eg no i hvertfall ¡Adios mis amigos!.. og lar det bli med det..

Kunsten aa vaere meg..

Ogsaa jukser vi litt...!

Estoy comenzando a conseguir el guite bueno en el español de discurso. Todavía, necesito quizá aprender más gramática. Mis días en España son sobre todo iguales en este momento. Soy hoy realmente un pedacito agujereado. ¡Esperanza de verle todo pronto! ¡Ámele!!

Tid..

E tid relativt??

Idag, akkurat idag, foles det som om eg har vaert i Spania i eitt aar. Noyaktig.

Merkelig.

Opplevelser

Ei jenta som meg oppleve sjolvsagt veldig mye som e av interesse for andre. Spesielt i slike stunder der ei jente som meg faktisk befinn seg i Spania. La meg for all del dele disse opplevelser med eres nyfikne sjeler..

Firfirsla.
Eg va paa rommet mitt og saag ettelleanna spansk TV. Huset va morklagt og stille. Familien sov. Da e daa eg ser den. Firfirsla. Den krype langs veggen ved TV-en, og den e liten og fael. Hjelp, tenke eg veldig hogt inni meg (for eg kan ikkje hyle som normalt, med tanke paa den sovende familien). Ka gjor ein i slike situasjona?? Prove aa fange den?? Eg veit liksom ikkje. Dette e nytt for meg. Eg tenke litt paa aa faa den opp i melkeglasset mitt. Det virke lurt. Men eg skjonne raskt at denne firfirsla e ein meget saa rask firfirsle. Den kryp bak TV-en. Eg tenke at der faar den bare ve. Eg kan fange den naar den komme ut igjen. Eg ser litt meir TV, og saa les eg litt spansk gram. Eg glemme firfirsla for ei stund, men naar eg komme paa den, saa bestemme eg meg resolutt for aa flytte TV-en og faa den ut av rommet mitt. No ska eg nemlig sove! Men.. firfirsla e ikkje der. Eg ser over alt paa rommet, men finn den ikkje. Saa gaar eg og legg meg. Haape paa at den ikkje komme oppi senga mi for aa kose elle noe. Til dags dato har eg ikkje sett noe til den firfirsla. Kanskje den har flytta inn. Kanskje ikkje. Kem veit.

Sevilla-city.
Naa har eg endelig vaa inn til byen. Fleire gonge. Fire, meir spesifikt. Den forste gangen va mest kul, foler eg. For daa va eg mest i Santa Cruz. Og det e bare monument-gamleby No. 1. Eg gjekk der bedagelig. Sola va ikkje blitt altfor varm enda, turistene va kje altfor mange. Eg titta paa katedralen, fontenene, de store bygningene.. Gjekk i smale gate, gjennom koslige hager. Kjopte meg churros. Ting foltes bra.

Sevilla e "all about" appelsintre. Da e fullt av dei. Over alt. Der det ikkje e palma. Akkurat no e appelsinene gronne. Eg glede meg til dei blir oransje. Andre typiske Sevilla-fenomen e hestedrosje, lavendel, spaakoner (som informerte meg om at eg va gravid med to barn.. og forlangte 20 euro, hvilket ho ikkje fekk(bare 5.. eg e ganske soft)), murhus, sol, monumenter, tapas, blomster og pateos.

Sydenturen.
I helga va eg i syden for ein liten stund. Paa den maaten folk flest tenke paa som aa ve i syden, ikkje paa den maaten eg har vaa dei siste vekene til daglig. Eg blei nemlig med familien til dette berykta strandhuset i El Puerto de Santa Maria.

Eg motte familien til Augustìn. Den va spansk. Eg spiste skalldyr-risotto av hoflighet. Faren hans hadde masse medalja, og va visstnok kome paa forsteplass i eit spansk mesterskap tilbake i den farne tid. No gikk han nesten ikkje i heile tatt. Bare paa krykker. Og eg spente bein paa han (veldig ufrivillig sjolsagt) saa han nesten tryna. Da va litt dumt innser eg. Stakkars gamle krok som ikkje kunne gjore noe anna enn aa si "De nada".

Strandhuset laag mitt i holidaystroket. Veldig sossete og full av spanjoler paa ferie. Eg tilbrakte mest tid paa stranda. Der va bolgene hoge, sanden oransje, spanjolene likedan. Eg folte meg bleik. Og litt saann sett ned paa naar eg dro fram solfaktor 6 (ja, eg veit da va lite, men eg blei ikkje solbrent iallfall). Det va veldig syden. Paa ett tidspunkt klarte eg aa forville meg inn i ein klubb (trolig for dei aller rikeste). Eg bare spaserte rett forbi vakten, som selfolgelig ikkje saa to ganger paa velstaaende meg, og inn i rikmanns-himmelen. Eg spaserte fort ut igjen..

Dessuten saag eg paa ordentlig tyrefekting den helga. Dog paa TV. Men da va idiotisk. Veldig idiotisk.

Studentlivet.
Eg e herved student ved Universitetet i Sevilla. Det kosta meg 241 euro, noen tima med utfyllig av tusen skjema paa spansk, og etterfolgende tima paa kontoret paa universitetet der eg prove aa kommunisere meg fram til ein plass ved hjelp av dei faa ordene eg kan paa spansk. Veldig idiotisk at ikkje EITT skjema va paa engelsk, og ikkje EIN person paa kontoret kunne engelsk. Herlighet, viss ein hadde vaa saa pass god i spansk som dei la opp til, hadde ein ikkje trengt aa gaa "español elemental", hadde ein vel?!

I dag skal eg ned dit igjen for aa ta ein test. Eg haape paa aa mote noen eg kan bli kjent med. Eg ska nemlig ve aleine heime i helga. Og foler at eg kunne trengt noen aa gaa ut med eventuelt. Hmm. Eg e iallfall trygg inni huset, med alarm, og hunder overalt, og sekuritas rett rundt hjornet i sine ventende bila.

Saa naa bare vente eg paa studentlivet.

Familien.
Naa har det snart gaatt tre veke. Og begynne aa bli litt utolmodig. Naar skal eg forstaa meg paa denne her familien? Naar ska eg fole meg heime?

Eg e mye trott her nede. Sove heile tia. Trur da e varmen. Uansett har trottheten fort til at eg no e paa "prove". Dette vil sei at om eg ikkje forbedre oppforselen min (som Brita til no beskrive som for bedagelig, smaairritert og lite initiativtakende) saa maa me se etter "andre losninger". M.a.o. at eg maa reise heim. Etterfolgende fortelle ho at eineste grunnen til at dei har norsk au pair e spraaket, og at dei like gjerne kunne hatt ei nabojente til aa se etter ungene, hadde det ikkje vaa for det. Ho syns nemlig ikkje da e saa saerlig aa ha "fremmede", som meg, buande i heimen deira. Dette faar meg jo selvfolgelig til aa fole meg veldig velkommen..!

"Proveperioden" e paa ein maaned. Eg har provd aa ta meg sammen og ve blid og leike med ungene. Men dei vil seriost bare se Tv heile tia.

Uansett kor ting gaar, saa e da vel ein meining med da. Eg komme til aa oppleve masse eg aldri ville ha opplevd, og eg e "erfaringa rikare" (for aa sei da veldig klisjè-voksent). Saa kanskje komme eg heim til jul for godt, kanskje for. Allikevel saa kan eg sei at eg har "budd" i Sevilla til barnebarna mine, og humre litt av minnene etterpaa.

Me faar se om ein maaned! Men me snakkes nok for, kjaere bekjente..


Eg slutte av dette meget saa lange innlegg naa. Ingene e snart heime fraa skulen. Haape ingen har spydd "neeesten paa sekken" til Joaquìn idag. Ein vil jo nodig foraarsake scene paa aapen gate igjen..

Gla i dekkan alle sammen!!

Fine ting..

I gaar savna eg heime litt.. Ikkje saann at det gjor vondt eller noe, bare saann at eg tenkte litt "OI!! Eg ska vere her kjempe lenge jo.. Tenk om eg faar heimlengsel..." Ogsaa kjente eg litt etter om eg hadde litt heimlengsel. Ogsaa fikk eg litt paa grunn av dette. Men eg trur da va sjolframkalla, saa kanskje det ikkje gjelder.

Uansett, saa tenkte eg meg litt om, og fann paa masse fine ting om min tilvaerelse i Sevilla. Siden eg elske aa lage unyttige liste og saann.. saa bare lage eg ei, eg!

1. Ungene e elskverdige (innimellom)..

2. Idag e det nok ikkje meir enn 35 grade (hvilket betyr at det gaar an aa gaa meir enn fem meter uten aa do av heteslag..)

3. Me har ein ekte pool-guy som komme og rense bassenget kvar lordag (dog e han kanskje ikkje heilt ekte, fordi han ikkje e saann typisk good-looking-pool-guy)

4. Imorgen, og i overimorgen, begynner ungene paa skule. Saa naa kan eg befynne aa utforske byen.

5. Eg maa gjore veldig lite husarbeid. Hushjelpen vaar, Maria fraa Polen, e her fire-fem timer kvar dag. Alt eg maa gjore e aa re sengene til ungene og vaske mine egne laer og rom. Ho lage tilogmed middag..

6. Igjen maa eg nok trekke frem dette med melk og Oreos..

7. Da komme ikkje til aa bli kaldt i vinter. I det heile tatt. Bare "kjolig" genser vaer (som det dere har i Norge naa)

8. Eg har utforsket nabolaget. Det e overklasse, tort og kult. Da e heller ikkje saa langt til et kjopesenter, saa eg MAAA ikkje inn til byen kvar gong eg maa kjope noe.

9. Eg skal vaere litt student. Paa universitetet. (men det koste litt peng daa.. saa eg maa se dette litt an)

10. Eg e langt SYYYYD!!

*takk*

Besoket..

Paa lordag kveld saa kom Birgitte, ein au pair som va her for ett aar siden, paa besok. Ho va kjempe koselig! Saa naa har eg snakka litt med ho om det aa faa venner ( ho Natalie, den norske au pairen, har reist heim nemlig, saa eg maa ut i Sevilla heeeilt paa egenhaand), aa laere spansk, hvilke klubber eg bor besoke, korleis ho takla ungene osv. Naa reise ho om ein halvtime eller noe.. Men ho ska studere i Valencia og i baskerland, saa vi sees nok igjen. Ho ska iallfall i Maria sin communion (slags katolsk konfe/faa nattverd forste gang greie) til vaaren.

I gaar va eg med paa ein katolsk gudsteneste. Da va heilt greitt egentlig. Saann utenom at eg ca bare forsto ordene "Jesùs Christus".. Det heile besto av aa reise seg, korse seg, spytte litt, sitte, staa litt igjen, synge, sitte, staa, sitte, korse seg, staa, knele, kysse hverandre, staa.. osv.. Men da va veldig mange fine ikon aa se paa.. Saa eg klarte meg fint! Joaquìn beit meg litt i kinnet, men det gjorde ikkje vondt. Dog fek han litt kjeft av meg, for effektens skyld. Me va tross alt i ei kyrkje!

Etterpaa va vi i "klubben" deira.. Den va kje noe saerlig sossete. Den hadde utsikt over byen og hadde heilt vanlig spansk mat (eg spiste ettelleanna rart noe.. Alà salt fenalaaraktig skinke og smelta roccefòr ost.. Merkelige greie igrunn). Ogsaa laerte eg ungene "Kongen befaler". Stor suksess.

Min spanske verden e fortsatt veldig varm. Idag har me kun vaa ute av huset for aa kjope oreos og fluorskyllevann til meg.. Ogsaa noen greie til ungene. Da e kje saa langt aa gaa til micromarkedet, men da virka saann.. Naa ska me nok snart bade igjen. Og igjen.. Og igjen.. Og det e heilt greitt igrunnen! For eg e varm..

Adios amigos!

Den store vingaarden..

Idag sto eg opp tidlig, for ein gangs skyld. Me spiste frokost, og forlot huset. Eg hadde faatt vite at me skulle besoke "campos". Dette ble skildra som ett nykjopt uoppussa hus (ikkje det stranhuset eg saa lenge har babla om, men ett annet) som laa paa landet, naermere bestemt utenfor Jerez. Eg tenkte, jaja..

Me kjore gjennom masse kule landskap, og komme etter ca 50 min til noen vidstrakte vinaakrer. Veien blir meir og meir stovete og humpete, og etter en stund peker ungene mot eit stort kvitt hus paa en aas, ommgitt av noen hoge traer. Dette er huset.

Eg gaar ut av bilen. Varmen er slaaende. Det er stov paa bakken. Eg staar i eit tun, omgitt av kvite murhus. Ungene drar meg med ut til vinaakrene. Vi plukker 5 kg mandler fraa noen traer i naerheten. Eg ser paa eit annet tre, og prover aa finne ut ka de inntorka fruktene er. Det er dadler. Eg har Jesus-sko paa meg. Fottene mine e stovete. Eg ser ut mot endelose rader av kvit sand og gronne druetraer. Og eg tenke: Eg e kul akkurat no. Eg e bare saa kul!

¡Hola!

Jepp.. daa har eg faatt opp ein aldri saa liten og ven spania-blogg! Her ska eg skrive kjempemasse (.. va planen..) saann at dekkan, mine kjaere, e konstant oppdaterte.

Til naa har dette skjedd:

Reisa: Laang, smaaubehagelig, kald, varm, lite mat, lite sovn, ansom og aleine i Europa og heile verden..

Velkomst: Noen tima for sein, men dog veldig varm. Masse kyss, masse smil, masse info, masse prat, sverdfisk, Anja trott, Anja se huset, Anja se hagen, Anja sove..

Familien/barna: Aapen, kranglete, spansk, snakker norsk naar de ikke krangler, velstaaende, kosete, kyssete, hengivne, elskverdige, merkelige, maa venne seg til, men dog bra.

Huset: Stort, heimekoselig, masse TV-er (en paa rommet mitt), det beromte mosaikksvommebassenget i hagen, oliven/sitron og palmetraer, veldig OK liksom..

Sevilla til naa: Ukjent, veeldig varm- oppimot 50 grader, tort, masse palmer, flatt, usett.

Maten: Noe lik den norske, litt usunn med sjokoladefrokostblanding og loffskiver, ellers mye salat og kylling, og Anja har faatt skryt for aa ikkje vaere kresen (tenk!!).. Ogsaa har de den beste melka i heile verden, som eg komme til aa sende heim i pakker(kanskje), de har ogsaa Oreos-kjeks (hurra).. Eg fole eg muligens kan komme til aa bli litt feit...!

Hjemlengsel: Overraskende liten til no, men har dog berre vore her i ei uke. Eg elske dekkan daa!

Ord til naa(som eg kjem paa i farta): Tonta/tonto: dumming, tosk. Comida: middag, mat. Rio: elv. Para: men. Y: og. Soy: jeg er. .. nei, eg gidd ikkje..

Till later !! Noruego en mi corazonsita...!