Hurra...?

Idag skjedde det.

Eg har faatt "sparken". Paa ein maate, iallfall. Eg sa litt opp sjolv ogsaa.

Saa naa skal eg heim. Til gamle uforandra Voss. Og eg syns det er heilt greitt i grunn. Det foles ikkje som et nederlag. Det e berre saann det maatte bli. Eg va heilt forberedt paa det. Av og til fungere da, av og til ikkje.

Forst maa familien finne ny au pair. Saa sie dei ifraa til meg. Ogsaa prove eg aa faa billigest mulig billett heim. Dette kan altsaa ta litt tid. Saa eg veit egentlig ikkje heilt naar eg komme. Men eg komme!

Og naar eg komme saa maa de ve kjempe gla for aa se meg!!